Roszczenia przysługujące w wypadku przy pracy

Za wypadek przy pracy uważa się zdarzenie nagłe, wywołanie przyczyną zewnętrzną powodującą uraz lub śmierć, które nastąpiło w związku z pracą. Szczegółowe informacje dotyczące definicji wypadku przy pracy znajdziecie tutaj.

Kiedy pracownik uległ wypadkowi przy pracy, a przy tym doznał szkody w postaci uszczerbku na zdrowiu lub rozstroju zdrowia, to poza świadczeniami od organu rentowego może żądać od swojego pracodawcy świadczeń odszkodowawczych na podstawie przepisów Kodeksu Cywilnego.

Podstawowe znaczenie w takiej sytuacji mają przepisy określające odpowiedzialność za czyn niedozwolony – tj. art. 415 Kodeksu Cywilnego i kolejne. Szczególnie ważny wydaje się art. 444 § 1 i § 2 Kodeksu Cywilnego, według którego w razie uszkodzenia ciała lub wywołania rozstroju zdrowia, naprawienie szkody obejmuje wszelkie wynikłe z tego powodu koszty. W tym miejscu należy wyjaśnić mogące pojawić się wątpliwości w zakresie dopuszczalności dochodzenia swoistych roszczeń uzupełniających w stosunku do świadczeń wynikających z przepisów ustawy o ubezpieczeniu społecznym z tytułu wypadków przy pracy i chorób zawodowych.

Pojawiające się na przestrzeni lat zastrzeżenia co do „podwójnego” zaspakajania roszczeń pracownika, który uległ wypadkowi przy pracy zostały ostatecznie wyjaśnione przez Sąd Najwyższy, który stwierdził, że:

dopuszczalne jest dochodzenie przez pracownika od pracodawcy roszczeń uzupełniających z tytułu wypadku przy pracy na podstawie przepisów praca cywilnego. Wprawdzie uprawniony pracownik, występując z takim roszczeniem, nie może się powołać jedynie na fakt wypadku przy pracy, ale musi przede wszystkim wykazać standardowe przesłanki prawne odpowiedzialności odszkodowawczej wynikające z przepisów cywilnych, czyli ciążącą na pracodawcy odpowiedzialność z tytułu czynu niedozwolonego, poniesioną szkodę oraz istnienie związku przyczynowo-skutkowego pomiędzy zdarzeniem będącym wypadkiem przy pracy a powstaniem szkody wyrok Sądu Najwyższego z dnia 5 lipca 2005 roku, sygn. akt I PK 293/04

Istotne jest także uwzględnienie charakteru naprawienia szkody przez pracodawcę na drodze postępowania sądowego. Należy pamiętać, że możliwość wystąpienia z powództwem cywilnym w związku z roszczeniem o naprawienie szkody ma charakter uzupełniający. Tym samym oznacza to, że pracownik nie jest uprawniony do dochodzenia odszkodowania czy renty na podstawie Kodeksu Cywilnego, przed rozpoznaniem jego roszczeń o świadczenia przysługujące mu na podstawie ustawy z dnia 30 października 2002 roku o ubezpieczeniu społecznym z tytułu wypadków przy pracy i chorób zawodowych.

Odpowiedzialność pracodawcy na zasadzie winy za skutki wypadku przy pracy uzależniona jest od udowodnienia przez pracownika w toku procesu sądowego, że np.:

  • w określonych okolicznościach faktycznych praca była zorganizowana niewłaściwie, czego efektem było wystąpienie wypadku,
  • istniały autentyczne zagrożenia przy wykonywaniu pracy, które nie zostały zweryfikowane przez pracodawcę, na skutek czego pracownik nie miał o nich żadnej wiedzy co doprowadziło do wystąpienia wypadku,
  • pracodawca wiedział o niebezpieczeństwie i właściwie je zweryfikował, jednak nie go nie usunął co wystawiło zdrowie pracownika na powstanie uszczerbku.

Należy pamiętać, że przed swoją odpowiedzialnością pracodawca może się sprawnie wzbraniać, wskazując na przyczynienie się czynników zewnętrznych lub nawet samego pracownika do powstania zdarzenia.

Jeżeli uległeś wypadkowi przy pracy i zamierzasz dochodzić swoich roszczeń bądź też masz wątpliwości czy konkretne roszczenia Tobie przysługują, przejdź do zakładki Kontakt i umów się na wizytę z naszymi specjalistami.

Szukasz sprawdzonego radcy prawnego?

Skontaktuj się ze mną